गीत: मुटु जलिरहेछ
देवेन्द्रकिशोर ढुङगाना
(मुखडा)
मुटु जलिरहेछ,
तिम्रो याद आइरहेछ।
यो कस्तो जिन्दगी हो,
मान्छे बर्बाद भइरहेछ।।
सपनाका ती बाटाहरू,
आज सुनसान भइरहेछ।
हिजो फूल झरेका आँगन,
आज काँडाले भरिरहेछ।
आँसुका ती थोपाहरू,
मनभित्र पोखिरहेछ।
तिमी बिना यो जीवन,
दिनदिनै रित्तिरहेछ।।
(अन्तरा १)
जुन रात तिमीले भनेकी,
"सधैं साथ दिन्छु"
भन्ने कुरा,
हावासँगै उडेर गयो,
बाँकी रह्यो केवल अधुरा।
तिम्रा हाँसोका झिल्काहरू,
स्मृतिमा बलिरहेछ।
मेरा सबै खुसीहरू,
बिस्तारै हराइरहेछ।
बादलले चन्द्र छोपेझैँ,
भाग्यले साथ छोडिरहेछ।
जीवनको प्रत्येक मोडमा,
एक्लोपनले जितिरहेछ।
मुटु जलिरहेछ,
तिम्रो याद आइरहेछ।
यो कस्तो जिन्दगी हो,
मान्छे बर्बाद भइरहेछ।।
(अन्तरा २)
मन्दिरका ती घण्टीहरू,
आज पनि बजिरहेछ।
मेरा मौन प्रार्थनाहरू,
आकाशतिर पुगिरहेछ।
भगवानलाई सोधिरहेछु,
प्रेम किन हारिरहेछ?
साँचो मनले चाहँदा पनि,
भाग्य किन रिसाइरहेछ?
नदी बग्छ आफ्नै गतिमा,
समय पनि बितिरहेछ।
तर तिम्रो सम्झनाले,
घाउ झन् बल्झाइरहेछ।
ओठमा मुस्कान
देखिए पनि,
भित्र आँधी चलिरहेछ।
बाँचिरहेको यो शरीर,
आत्मा भने रुदिरहेछ।।
(अन्तरा ३)
यदि कहिल्यै फर्केर आयौ,
मेरो ढोका खुलै हुनेछ।
रिस, गुनासा, सबै भुलेर,
माया अझै उस्तै हुनेछ।
तर यदि भेट नहुने भयो,
एउटै कुरा सम्झिराख।
कसैले तिमीलाई,
मनदेखि साँचो माया गरेको थियो।
जीवनको अन्तिम साससम्म,
तिम्रै नाम जपिरहनेछु।
टुटेका यी रहरहरूलाई,
गीत बनाएर गाइरहनेछु।
मुटु जलिरहेछ,
तिम्रो याद आइरहेछ।
यो कस्तो जिन्दगी हो,
मान्छे बर्बाद भइरहेछ।।
(बिसर्जन)
सायद अर्को जन्ममा,
भाग्यले साथ दिइहाल्ला।
अधुरा यी प्रेमकथा,
पूर्ण भएर फुल्लान् होला।
आज त केवल यही पीडा,
सुर बनेर बगिरहेछ।
मुटु जलिरहेछ,
तिम्रो याद आइरहेछ।
यो कस्तो जिन्दगी हो,
मान्छे बर्बाद भइरहेछ।।
भद्रपुर-८,सुकृतिनगर
